Niewielu jest świętych, których liturgia czci w najwyższej randze uroczystości. W kalendarzu ogólnym są to, nie licząc Maryi, św. Józef, św. Jan Chrzciciel oraz patronowie dzisiejszego dnia, Apostołowie Piotr i Paweł.

W tradycji Kościoła rzymskiego już od starożytności przyjęło się, by wspominać łącznie obydwu Apostołów, uznawanych za dwa filary Kościoła w Rzymie. Gdy chodzi o datę 29 czerwca, to wiemy że już w połowie III w. chrześcijanie gromadzili się tego dnia przy grobie św. Piotra na Watykanie i św. Pawła przy via Ostiense. W IV w. na grobach obu Apostołów wybudowano okazałe bazyliki, a święto Piotra i Pawła już na stałe weszło do liturgicznego kalendarza pod datą 29 czerwca.

Przewidziane są dwie Msze św.: Msza Wigilii, celebrowana poprzedniego dnia wieczorem, oraz Msza w dzień, sprawowana w sam dzień 29 czerwca. W czytaniach, zarówno Mszy Wigilii jak i Mszy w dzień, Ewangelia i pierwsze czytanie mówią o św. Piotrze, zaś drugie czytanie o św. Pawle. Ewangelie obu Mszy dotykają fundamentalnych momentów w życiu św. Piotra, decydujących o jego roli w Kościele. W Mszy Wigilii jest to dialog Jezusa z Piotrem po Zmartwychwstaniu, z trzykrotnym pytaniem o miłość i nadaniem władzy pasterskiej (J 21, 15-19). W Mszy w dzień jest to dialog Jezusa z Apostołami pod Cezareą Filipową, wyznanie wiary Piotra w mesjańskie posłannictwo Jezusa i błogosławieństwo wypowiedziane przez Jezusa do Piotra, wraz z obietnicą prymatu (Mt 16, 13-19).

Pierwsze czytania pochodzą z Dziejów Apostolskich i wskazują na rolę Piotra w pierwotnym Kościele: Dz 3, 1-10 w Mszy Wigilii (uzdrowienie chromego) i Dz 12, 1-11 (cudowne uwolnienie Piotra z więzienia). Drugie czytania są wzięte z listów św. Pawła. Wybrane zostały te fragmenty, w których Apostoł opowiada o swoim życiu. W Mszy Wigilii jest czytanie w którym św. Paweł mówi o historii swego powołania (Ga 1, 11-20), zaś w Mszy w dzień jest to fragment z 2 Listu do Tymoteusza, w którym Paweł w obliczu spodziewanej śmierci wypowiada słowa: “W dobrych zawodach wystąpiłem, bieg ukończyłem, wiarę ustrzegłem” (2 Tm 4, 6-9. 17-18).

Liturgiczna cześć wobec świętych nie polega jednak na samym uhonorowaniu wspominanych postaci. Chodzi przede wszystkim o uczczenie paschalnego misterium Chrystusa, wypełnionego w życiu i śmierci świętych, abyśmy sami doznali umocnienia w wierze i mocniej związali nasze życie z Chrystusem. Wyznanie wiary św. Piotra służy naszej wierze, słowa św. Pawła pomagają nam wniknąć w misterium Chrystusa, a ewangelizacyjna działalność ich obu stanowi dla Kościoła wciąż aktualne źródło inspiracji. Nawiązują do tego modlitwy liturgiczne tego dnia.

Kolekta Mszy w dzień jest następująca: “Boże, Ty na dałeś dzień świętej radości w uroczystość Apostołów Piotra i Pawła, spraw, aby Twój Kościół wiernie zachowywał naukę Apostołów, od których otrzymał zaczątek wiary”.

Duchowa i egzystencjalna treść uroczystości jest szczególnie wymownie wyrażona w proponowanym uroczystym błogosławieństwie końcowym:

“Niech was błogosławi Bóg wszechmogący, który zbudował Kościół na wierze świętego Piotra i przez niego umocnił waszą wiarę. Amen.

Przez nauczanie świętego Pawła Bóg oświecił narody pogańskie, niech przykład Apsotoła pobudzi was do zyskiwania braci dla Chrystusa. Amen.

Niech władza powierzona świętemu Piotrowi i słowa głoszone przez świętego Pawła, za ich wstawiennictwem pomogą wam dojść do wiecznej ojczyzny, do której Apostołowie weszli przez męczeństwo. Amen”.


W nadzwyczajnej formie rytu rzymskiego (Mszał Piusa V) treść liturgiczna święta jest bardzo podobna do liturgii posoborowej. Czytania Mszy wigilijnej to Dz 3, 1-10 i J 21, 15-19 a Mszy w dzień Dz 12, 1-11 i Mt 16, 13-19. Kolekta Mszy w dzień w tłumaczeniu polskim brzmi następująco: “Boże, Ty uświęciłeś dzień męczeństwem Apostołów Piotra i Pawła, spraw, aby Twój Kościół wiernie zachowywał naukę Apostołów, od których otrzymał zaczątek wiary”.

drukuj